Ołtarz główny, który powstał w 1962 r., składa się z monumentalnej figury św. Wojciecha, centralnie wkomponowanego dużego krzyża oraz reliefów ze scenami z życia, śmierci i chwały Świętego autorstwa artysty malarza i rzeźbiarza Ludwika Konarzewskiego (juniora). Przedtem na miejscu figury znajdował się dużych rozmiarów obraz św Wojciecha. Poniżej, po prawej stronie, znajduje się tabernakulum. Sam stół ołtarzowy (posoborowy), wykonany z marmuru, pod blatem za szybą, mieści relikwie świętych, w tym na centralnym miejscu, w specjalnej trumience, relikwie św. Wojciecha. Obok, po prawej i po lewej stronie,  znajdują się także relikwie: św. Franciszka z Asyżu, św. Antoniego z Padwy, św. Ojca Pio i św. Brata Alberta Chmielowskiego.

Po lewej stronie nawy kościoła znajduje się ołtarz boczny z figurą Najświętszego Serca Pana Jezusa, przy której z prawej strony klęczy św. Franciszek, a z lewej św. Klara.

Natomiast po prawej stronie nawy kościoła znajduje się ołtarz boczny z figurą Fatimskiej Pani wraz z trójką dzieci – Łucją, Hiacyntą i Franciszkiem, którym Matka Boża objawiała się w 1917 r. Twórcą tych rzeźb jest artysta Maksymilian Tkacz. Od 2014 r. w miejscu nieużywanego, drewnianego tabernakulum, umieszczone zostały relikwie św. Jana Pawła II.

W środku nawy, na styku jej szerszej i węższej części, po lewej jej stronie ustawiona jest figura św. Barbary, a po prawej figura św. Józefa.

W najstarszej prezbiteryjnej części kościoła z prawej jego strony mieści się osobna kaplica poświęcona Matce Bożej Częstochowskiej z Jej szacownym wizerunkiem ołtarzowym. Okno kaplicy wypełnia witraż przedstawiający św. Franciszka z Asyżu.

Z dawnych sprzętów pozostały dwie barokowe figury z XVIII w., znajdujące się pod chórem kościoła, przedstawiające świętych apostołów Piotra i Pawła.

Z tyłu kościoła, po prawej stronie, na wysokości chóru, znajduje się obraz „Przemienienie Pańskie”. Jego data namalowania i historia powstania nie jest znana.